Romeo dhe Heidi kanë kaluar disa momente intime me njëri-tjetrin teksa ishin shtrirë secili në krevatin e vetë. Romeo i thotë Heidit se do kishte shumë dëshirë që ta shikonte Heidin në altar në vendin e Ilnisës sepse është i sigurt që do dukej shumë bukur. Madje ai i shpreh se ka shumë dëshirë ta përqafojë.

Heidi: Çfarë po mendon?
Romeo: Po mendoj sa bukur do ngjaje ti sot atje lart. S’po tallem.

Heidi: E di që s’po tallesh. As unë nuk po tallem.
Romoe: Do ishe shumë e bukur, do ngjaje shumë bukur.

Romeo: Po ti çfarë po mendon?

Heidi: S’ta them.

Romeo: Hë ma thuaj çfarë mendon? Dua të të përqafoj.

Heidi: Hajde më përqafo.

Romeo ngrihet e përqafon dhe e puth, e më pas shtrihet tek shtrati i tij.

Romeo: E di çfarë mendoj ndonjëherë? Se di si do bëja pa ty dhe pa Lisin në këtë shtëpi.

Heidi: Skandal. Edhe unë e mendova sot kur ti ishe në gjumë sepse ngjaqë po bëheshim gati dhe do ishte situatë e bukur, parti që do fillonte, pa ty ishte bosh.

Romeo: Më pëlqen që ishte bosh pa mua. Ndonjëherë të kërkoj me sy, se di.

Heidi: Nonjëherë më duket sikur spo kuptoj asnjë gjë.

Romeo: Jo unë kuptoj çdo gjë dhe prandaj po më ikën truri. Po rija tek veranda dhe më erdhi një buzëqeshje, po thoja sa bukur do dukeshe ti aty sipër.