Egli: Do e shohim, do të thërrasë unë apo ti mua. Nuk e lejoj më veten time me shku në atë pikë, ti mund të më lëndosh por deri në atë pikë nuk më çon dot. Nuk e mbush më veten time. Po më thua që po bëj të njëjtin gabim.
Gjesti: Po edhe nëse e bën edhe njëherë? Pse i mendon këto?
Egli: Sepse ndjej.
Nëse ndjen nuk thua nuk e lejoj veten.
Egli: Nuk lejoj që ta bësh më atë gjë. Kontrolloj veprimet dhe trurin.
Gjesti: : Trurin po por ndjenjat jo.
Egli: Unë nuk i fik ndjenjat por kontrolloj trurin.
Gjesti: Prej ndjenjave vijnë të gjitha, nuk i kontrollon dot.
Egli: Ndjenjat janë por një gjë e mirë që dua të bëj me ty do më lëndojë. Ti e njeh veten tënde, vet më thua.
