Ky realitet i dhimbshëm është konfirmuar edhe përmes të dhënave statistikore që janë risjellë në vëmendje nga faqja “Albanian Stats”, e cila ka publikuar shifra që flasin vetë për përbërjen arsimore të udhëheqjes komuniste në vitin 1948 – vetëm tri vite pasi Shqipëria u shpall republikë popullore dhe nisi ndërtimi i shtetit të centralizuar totalitar.
Shifrat që flasin për vetë natyrën e pushtetit
Sipas këtyre të dhënave:
18% e anëtarëve të Partisë së Punës në atë kohë nuk kishin asnjë lloj arsimimi formal. Këta ishin individë që nuk kishin ndjekur as shkollën fillore – pra, nuk dinin as të lexonin e as të shkruanin.
68% kishin vetëm shkollën fillore, çka tregon një nivel shumë bazik edukimi, mjaftueshëm vetëm për funksione mekanike, por absolutisht i papërshtatshëm për të kuptuar konceptet e administrimit shtetëror apo drejtimit ekonomik.
12% kishin ndjekur 1 deri në 4 vite gjimnaz, por pa e përfunduar atë.
Vetëm 3% kishin ndonjë lloj shkollimi të mëtejshëm, përfshirë ndoshta edhe ndonjë trajnim teknik apo edukim profesional minimal.
Pushteti i paditurisë dhe pasojat që pasuan
Këto statistika nuk janë thjesht numra të thatë; ato përfaqësojnë një të vërtetë të dhimbshme: Shqipëria u drejtua për dekada nga njerëz pa dije, pa arsimim, dhe shpesh pa asnjë përvojë menaxheriale apo kulturore. Dhe kjo nuk ishte rastësi – ishte një politikë e vetëdijshme e sistemit, që u frikësohej elitave të vjetra, njerëzve me dije dhe mendim kritik, të cilët i përjashtoi, i internoi, dhe në shumë raste i eleminoi fizikisht.
