Një kontratë pune e solli në Shqipëri nga Kazakistani, katër vite më parë. Raushan Yelkeyeva komunikon në gjuhën shqipe dhe nuk dëshiron të largohet më nga këtu.

“Pas kontratës s’e di. Unë jam shumë mirë këtu. Kam aplikuar edhe për pasaportën shqiptare. Jam shume mire këtu, me pëlqejnë njerëzit,shoqëria.  Jam shumë e interesuar për pasaportën, jo të qëndroj të punoj ne kazino më, sepse është shumë e stresuar. Shpresoj të hapet ambasada e Kazakistanit këtu dhe unë te përkthej sepse di rusisht, turqisht, po mësoj shqipen.”

Përveçse kërkon shtetësinë shqiptare. Raushan ka edhe të tjera plane që do t’i mundësonin qëndrimin e përhershëm në Shqipëri.

” Inshallah po bëhem nuse shqiptare. Unë kam dy vite, që kam të dashur një shqiptar. Ai është shumë i mirë, i respektueshëm.”

Sesi duhet të jetë një nuse ideale shqiptare, tashmë e ka mësuar.

“Për mua është shume e rëndësishme që të respektohet nëna dhe baba.”

Prej 21 vitesh, 45-vjeçarja ka punuar në kazino në disa shtete. Para se të lidhte kontratë me Shqipërinë, punonte në Irak. Nuk e kishe menduar se do të punonte ndonjëherë në Shqipëri, vend për të cilin nuk kishte asnjë informacion.

” Në Kazakistan kam punuar, Gjeorgji, Irak. Hapa google dhe nisa te mesoj fjalët, pershendetëse dhe numrat sepse ne kazino jane shumë të rendesishëm numrat. Ne shqipëri rroga e mirë. Ne shqiptarët pyesim për pagën, do ta tregosh? Është shumë e mirë.”

Listën se çfarë i pëlqen nga Tirana dhe Shqipëria e ka të gjatë.

‘Tradicionalet, ushqimi, petullat dhe më i preferuari që është perfekt byreku.  Ulem pi kafe me njerëzit. Shumë turistë, më pëlqen shumë. A të pëlqen kafja në Shqipëri? Po shumë, harrova çajin sepse në Kazakistan është shumë tradicional çaji. Ka shumë bare, restorante, piceri, pasticeri te ndryshme. Në Kazakistan nuk ka shumëllojshmëri. Këtu ke ça të duash.”

Raushan është besimtare myslimane. Ndihet mirë që në kryeqytetin shqiptar jeton mes shumë myslimanëve dhe ka të gjitha mundësitë për të kryer ritualet e besimit të saj.

“Xhamia është shumë afër, ka shumë myslimanë. Të xhumanë iki në xhami për namazin.”

Një ditë e saj e zakonshme është mes punës dhe miqve shqiptarë në Tiranë. Në këto 4 vite ka vizituar gjithashtu edhe qytete të tjera.

“Pesë ditë punë dhe dy ditë pushim. Direkt kur kam pushim iki në Durrës, Vlorë, më pëlqen shumë dielli. Ushqimi është bio s’ka shance për probleme stomaku. Pogradeci është dashuri, peshku i mirë, qetësi, lezet.”

Në pritje të pasaportës shqiptare, Raushan objektiv të momentit ka të përmirësohet sa më shumë me gjuhën shqipe, për mësimin e të cilës ndjek edhe kurse.